چه کسی امتحان مرا خراب کرد؟

یک چیزی باید باشه به اسم حافظه موسیقیایی.نمیدونم.که یه تم هایی،آهنگ هایی،اصن یه صداهایی،شعرایی میرن اون تو میمونن.بعد یه وقتایی بیخبر میان بیرون و هی پخش میشن تو گوش آدم.اصلن هم دست آدم نیست که چه آهنگی میره اون تو یا کی پخش میشه.

همیشه سر امتحانام پخش میشه.یا وقتایی که فکر می کنم.اونموقع ها که کنکورهای قلمچی رو میدادم فهمیدم.بعد سر کنکور اصلی هم پخش شد.یه آهنگی از مهستی بود.بطور واضح می شنیدمش.هی میگفت "جای مهمان خالیست"یا سر امتحان آئین نامه رانندگی.یکی از آهنگای مرضیه بود.امتحان بخش داخلی یه قسمت عملی داشت.بیست دقیقه ای بود.عین بیست دقیقه شکیلا میشنیدم.اونم قدیمیاش.گند زدمش.

از همه ی این آهنگا مبدا یکیش رو میدونم.یه تصویر یادم میاد.یه روز زمستونی.من و پدرم توی ماشین.داریم میریم خونه عمه ام.شیشه ها بالاست.جلو نشستم.رنو داریم.پدرم داشبورد را باز می کند،یک کاست بیرون می آورد که عکس شکیلا رویش است.با موهای شنیون کرده.توی ضبط می گذارد و تمام.آهنگ ها به من حمله می کنند...

/ 3 نظر / 6 بازدید
نسیم

آخ تو هم از این مشکلها داری. باز مهستی شکیلا خوبه من بدبخت موقع امتحان از این آهنگ دیش داراداش ها می پیچ تو سرم چیزی که یادم نمی یاد هیچ دیگه اصلا نمی تونم سرجلسه بشینم

الف.رها

سلام.آره یه موقع هایی یه آهنگایی انگار که به مغز آدم چسبیدن. کنده نمیشن.همه جا دنبال آدم هستن. تازگیا یه آهنگ واسه من این مدلی شده,آهنگ عشق من واسه فرزین. البته بد نیستو, منو یاد یه شخصی میندازه که خیلی واسم عزیزه, البته اگه بذارن. میدونی یه موقع هایی هم که دو نفر با هم خوبن. یکی پیدا میشه که میاد درست وسط عاشقانه ترین لحظه رابطه. انگار باز باید پست یک خرداد 88 رو بخونم.

فاطمه

سلام درسته اهنگ هایی هست که در روح و جان منم ریشه دوانده اند و جدا نمیشوند .اما این ترانه ها نه تنها زندگی مرا خراب نکردند بلکه لحظه لحظه های زندگی ام را ساختند ,شیرین ترین ارام ترین و خاطره انگیز ترین لحظات را با ترانه های شکیلا تجربه کردم.