دنیای واقعی

من آدم بدبینی هستم.میگویند خاصیت آدم های نیمه دومی است.در مورد آدم های این مملکت بدبینم.در مورد مردم این شهر.در مورد مردها.در مورد زن ها.در مورد آینده بچه ها.آدم ها را در نادانی و ناتوانی و بدبختی غوطه ور می بینم که کاری نمی توان برایشان کرد و این خشم نتوانستن خودم را روی آنها خالی می کنم و این حالم را بد میکند.احتمالن من برای این کار نیستم.یا برای این مردم نیستم.

دیروز زنی را آوردند با حال بد.بیمار بود.بیماری مزمن.باید تا آخر عمر دارو میخورد.یک هفته داروهایش را نخورده بود.شوهرش گفته بود تاوقتی دارو میخوری نمیتوانی بچه ها را ببینی.یحتمل مرد همسایه گفته بودش که داروها برای بچه ها ضرر دارد.درکدام کتاب خوانده بود خدا می داند.رفت سی سی یو درحالیکه گریه میکرد و میخواست بچه هایش را ببیند.گفتم فردا که برگردی میبینیشان.گفت الآن.تختش را باسرعت بردند.زود مرد.

مرد.زن.مرد همسایه.بچه ها.حالم از همه شان بهم میخورد.

 

/ 6 نظر / 14 بازدید
مجید اشتری

سلام وبلاگ قشنگی داری اکه ممکنه منو لینک کنید وبه من سر بزنید ممنون میشمmajida62.persianblog.ir

خواب آلوده

هالیوود از هر نوعش یه زمان زیادی من رو به این پارادایم ناخواگاه انداخته بودن که اگر یه روزی سوپر من شدم قراره و می تونم مثلا اون دختره رو تو آسمون بگیرم که مغزش رو زمین پخش نشه خوب من اون موقع چند تا قضیه رو نمی دونستم مثل این که حرکت اجسام چقدر نسبیه که دنیا چقدر سنگینه که آینده آشوب پروانه هاست که سوپر من آخه اونجا چی کار می کنه؟ و درسته که دختره خیلی قشنگه اما بواسیر هم چیز به درد بخوریه ابن شد که مغز دختره بعضی وقتها کف خیابون بود و کاریش هم نمی شد کرد خوب سوپر من که نشدم البته چه می شدم چه نمی شدم نتیجه ی این فکر برام سرخوردگی و تنهایی و فاصله گرفتن بود و هست خوب این درست مثل اینه که نشستی تو سفره خاله خرسه و داری خورده شدنت رو نگاه می کنی و سوت می زنی

خواب آلوده

اومدم یه چیز ذیگه بگم وبلاگت قورتش داد خوب به جاش این اهنگ گوش بده http://www.4shared.com/audio/tVQRm9gs/nancy_sinatra_-_ost_kill_bill_.html?s=1 به درد سوت زدن می خوره

samane

ملت نادون مردمی که فکر میکننخیلی سرشون میشه و هرکدوم یه پا دکتر و کارشناسن ‘ هیچ کس هم دیگری رو قبول نداره..... ما کی آدم میشیم