با خردی عظيم

از ماهیان کوچک این جویبار

هرگز نهنگ زاده نخواهد شد

من خردی عظیم خود را می دانم

و می پذیرم

اما

وقتی پنجه ی فتادن ریگی

خواب هزارساله ی مردابی را می آشوبد؛

این مشت خشم

                                    بر جدار دلم؛

بیهوده نیست که می کوبد

                                                       «اسماعیل خویی»

/ 5 نظر / 2 بازدید
مسعوده

خردی عظیم خود را می‌دانم / دنیایی دارد این حرف گلاره خاتون / دانستن خرد بودن و پذیرفتنش / کار ماهیهای کوچک هم حتی نیست / شاید روزی که برسد آغاز حرکت است !

امیر

خوش ترین هذیانها خزه سبز لطیفی ست که در برکه آرامش ما میروید. خوابمان خرم باد. آشوب رخ مرداب، عمقی ندارد و امتدادی

زینو

پست یکی مونده به آخرتو دوست داشتم

شوان

سلام عزيزم خوبی مطالب وبت خيلی قشنگه به منم يه سری بزن