دیدن این عکس حس خوبی به من میدهد.نگاهش که می کنم بی اختیار لبخند میزنم.دلم میخواهد اسمش را بگذارم تجربه های بموقع.نگاه که می کنم چگونه چنگ انداخته به پیرهن مربی اش یا انگشت های پایش را با تمام زورش روی اسکیت برد نگه داشته یا حتی دیدن خنده از ته دلش مرا به هیجان اسکیت سواریش می برد.حتی میتوانم صدای جیغش را وقتی اسکیت برد جلو می رود بشنوم.