یه جایی قبلن خوانده بودم راجع به فرمانبرداری آدم ها.خوب و بدش را،تاثیرش را بر شکل گیری جامعه،رهبرپروری و الخ.مطالعه ای هم شده بود روی پرستارها.اینکه دستورات پزشکی خطرناک و گاهن اشتباه در پرونده بیمارها می گذاشتند تا عکس العمل پرستارها را ببینند.خلاصه.اینها را گفتم که بگویم یک همچین کانسپتی هست.خصوصن در مطالعات جامعه شناسانه بسیار کاربرد دارد.یک نگاهی اگر به آدم ها دورو برتان بیندازید می توانید یک تخمینی از این حس فرمانبرداری بزنید.همین اس ام اس هایی که بی وقفه می آیند.از آدم هایی که ادعای فلان و بهمانشان می شود.صرفن چون آخر پیام نوشته"لطفن اطلاع رسانی کنید".بی هیچ تاملی فوروارد می کنند.سوال هم که بپرسی میگویند که خزعبل است و اعتقادی ندارند و آخرش هم توجیه ساده ای که "مگر پولش چقدر می شود؟!"

عادت کرده ایم به فحش دادن های زیر لبی و دست به دست کردن های بیخودی.حتی وقتی زور بالاسرمان نیست.