این دوتا هشت،بخواهیم یا نه،خوب یا بد،سال مهمی بود.نه بخاطر ندا وسهراب.نه بخاطر انتخابات و احمدی نژاد.نه بخاطر کروبی و سایرین؛ که بخاطر از جان گذشتن برای حق،بخاطرشجاعت برای آزادی.بخاطر سکوت و فریاد بموقع‌مان،بخاطر آن مرده بادهایی که نگفتیم وآن انگشت هایی که وی‌ کردیم.بخاطر خشم ونفرتی که قورت دادیم و نذاشتیم زبانمان را بسوزاند.

بخاطر همه ی تصاویری که وارد ناخودآگاه بشریت کردیم.

بخاطر تکانی که دنیا را دادیم...