بخش عفونی در ساختمان جداگانه‌ای از بیمارستان قرار دارد.بخش را ایزوله کرده اند برای بیماران آنفلوانزای خوکی و بیماران دیگر را پذیرش نمی کنند.آمده ام بیرون بخش ایستاده ام تا هوایی تازه کنم.قیافه ی ملت موقع رد شدن از کنار بخش دیدنی است.انگار از منطقه شیمیایی عبور می کنند.مقنعه،روسری،دستمال و هرچی دم دستشان است میگیرند جلوی بینی و دهانشان،بچه هایشان را بغل می کنند و انگار میخواهند از پلی در حال ریزش عبور کنند،با دو از جلوی بخش رد می شوند.خانمی از فاصله شش متری داد میزند که"ببخشید رادیولوژی کدوم وره؟"جلو میروم که راه را نشانش بدهم،عقب عقب می‌رود. هرچه جلو می روم عقب ترمی ایستد وبچه اش راپشت سرش قایم میکند.فهمیده نفهمیده تشکر می کندو در می رود.

دو قدم آنطرف تر جلوی بوفه بیمارستان شلوغ بازاری است...