_ما درخلاءای زندگی میکنیم که با واقعه ای آغاز گشته است.ما از واقعه ای به واقعه ای دیگر می رسیم. و گاهی سال ها زمان لازم است تا واقعه ای،به دنبال واقعه ای دیگر رخ دهد. و بین این دو واقعه:خلاء.البته نه خلاء کامل:گاهی وقت ها روشنایی زیبای یک چهره،یک کلام،یک ژست ما را در بر میگیرد....بهار 1915من به دنیا می آیم و به خواب می روم.پاییز 1979 با تو آشنا می شوم و بیدار می شوم.تابستان 1995 کارم را از دست می دهم و از سرما فلج می شوم.حرفه ی من نگریستن به تو و عشق ورزیدن به تو بود_

 

کریستین بوبن-فراتر از بودن